close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • BEZPIECZEŃSTWO W TAJLANDII

  • INFORMACJA NT BEZPIECZEŃSTWA I WARUNKÓW POBYTU TURYSTY W TAJLANDII

     

    I.   KONFLIKTY POLITYCZNE

     

    Sytuacja polityczna w Tajlandii wielokrotnie była powodem masowych i krwawych zamieszek. Przykładami były: blokada głównego międzynarodowego portu lotniczego w stolicy kraju - Bangkoku (grudzień 2008), zamieszki w Pattayi (kwiecień 2009), które uniemożliwiły odbycie się szczytu ASEAN, a także ponad dwumiesięczne protesty w centrum Bangkoku (marzec-maj 2010), podczas których niemal sto osób zginęło, a przeszło 2000 zostało rannych.

     

    W Bangkoku regularnie dobywają się protesty o podłożu politycznym, a samą sytuację w kraju cechuje znaczny stopień nieprzewidywalności i zmienności. Każdy protest jest obserwowany i śledzony przez placówkę. Nie można w żadnym przypadku jednoznacznie określić ani założyć, że protest będzie miał charakter pokojowy i zakończy się w krótkim czasie.

     

    II.   TERRORYZM

     

    Tajlandia stała się krajem o podwyższonym ryzyku wystąpienia ataków terrorystycznych. W przeszłości, również tej niedawnej, miały miejsce eksplozje ładunków wybuchowych oraz granatów, także w miejscach uczęszczanych przez turystów (np. w centrach handlowych). Odnotowano wybuchy w dużych aglomeracjach, takich jak Chiang Mai (2007, 2010) oraz Bangkok (2006,2010,2012). Poszczególne zdarzenia mogły wynikać z trwającej w danym momencie niestabilności politycznej i najprawdopodobniej nie miały związku z problemem określanym jako „międzynarodowy terroryzm”.

     

    Z uwagi na częstotliwość wydarzeń (przykłady poniżej), turystom zaleca się zachowanie ostrożności i unikanie tłumnych zgromadzeń i zbiegowisk. Najnowsze incydenty to:

     

    31 marca 2012 r.

    Songkhla - wybuch samochodu pułapki przed hotelem

    Yala - wybuch trzech ładunków w centrum miasta

    Pattani - wybuch ładunku przed sklepem     

     

    14 lutego 2012 r.

    Bangkok - trzy nieskoordynowane eksplozje w centralnej części miasta

     

    16 stycznia 2012 r.

    Samut Sakon - znalezienie materiałów do konstrukcji ładunków (38 km od Bangkoku)

     

    16 grudnia 2011 r.             

    Bangkok - znalezienie ładunków wybuchowych w 3 punktach Bangkoku     

     

    Istotnym elementem wpływającym na stan bezpieczeństwa jest trwający już ósmy rok konflikt w czterech południowych prowincjach Tajlandii (Yala, Pattani, Narathiwat, Songkhla). U podłoża niepokojów leżą spory etniczne między zamieszkującą ww. tereny ludnością muzułmańską (80 % populacji) a buddyjską mniejszością. Celem występujących tam z dużą częstotliwością zamachów terrorystycznych są - co do zasady - stacjonujące tam jednostki wojskowe, policyjne i paramilitarne, szkoły, restauracje, meczety oraz imprezy o charakterze masowym. Niemniej jednak zdarzały się również brutalne zamachy skierowane przeciwko indywidualnym turystom z innych krajów (Malezja, Wielka Brytania). Wyżej opisana aktywność terrorystyczna często wiązana jest z działalnością radykalnych ugrupowań islamskich takich jak Al–Qa’ida (Pakistan), Moro Islamic Liberation Front (Filipiny) oraz Jamiyya Islamiya (Indonezja).  

     

    Zgodnie z oficjalnym komunikatem placówki, odradza się wyjazdów na południe kraju do prowincji, w których trwa konflikt.

     

    III.   PRZESTĘPCZOŚĆ

     

    Od wielu lat obserwuje się w Tajlandii stały wzrost przestępczości, który głównie przejawia się w formie kradzieży (środki finansowe, dokumenty zdeponowane w hotelowych sejfach), kradzieży z rozbojem (pobicia, wyrywanie torebek i plecaków przez przestępców na motocyklach i skuterach, co w efekcie powoduje znaczne obrażenia osoby poszkodowanej) oraz ataków niesprowokowanej agresji wobec turystów, szczególnie w porze nocnej.

     

    Nagminne są wyłudzenia i oszustwa w miejscach turystycznych takich jak wyspy Phuket, Samui, Phangan oraz miejscowości Pattaya i Bangkok. Incydenty dotyczą m.in.:

     

    • zawyżania cen za usługi turystyczne, wycieczki i wypożyczanie wszelkiego rodzaju sprzętu, a także przejazdów taksówkami / tuk-tukami;
    • żądanie zapłaty zawyżonych odszkodowań za drobne uszkodzenia wypożyczonych skuterów / skuterów wodnych; odmowa zwrotu zdeponowanych w zamian za wypożyczenie sprzętu paszportów;
    • sprzedaż niskiej jakości biżuterii jako cennych okazów z brylantami/szafirami za wielokrotnie wyższe cenny. Zakup potwierdzany jest fałszywym certyfikatem jakości oraz umową cywilnoprawną podpisywaną przez turystę. Umowy - najczęściej respektowane przez miejscową policję, jeśli jest ona wezwana w celu podjęcia interwencji - umożliwiają zwrot towaru, aczkolwiek jedynie za określony procent zapłaconej kwoty;
    • kopiowanie/kradzież i nieuprawnione wykorzystywanie kart kredytowych. Niestety w wielu miejscach nie jest wymagany przy zakupie kod PIN (mimo zapewnienia banku przy zawieraniu umowy, iż takowy będzie zawsze wymagany do użytkowania karty), a już w większości przypadków nie sprawdza się nazwiska posiadacza karty i podpisu. Możliwe jest zatem dokonanie nieuprawnionych zakupów przy użyciu skradzionej karty;
    • „podrzucanie” - nierzadko przez samych funkcjonariuszy miejscowej policji - narkotyków lub środków odurzających osobom uczestniczącym w tzw. „full moon party”. Będąc pod wpływem alkoholu, najczęściej bardzo młode osoby nie zwracają uwagi na otaczający tłum. W konsekwencji policja żąda bardzo wysokich łapówek w zamian za nie wszczynanie postępowania karnego w związku z popełnieniem przestępstwa zagrożonego w Tajlandii surowymi karami wieloletniego pozbawienia wolności.    

    Najczęstsze incydenty, w których interweniuje konsul, to skutki wypożyczania przez obywateli polskich skuterów / skuterów wodnych i jednoczesne oddawanie w depozyt posiadanego paszportu (nb. prawo w Tajlandii wymaga od cudzoziemca posiadania przy sobie paszportu przez cały czas). Co więcej, wypożyczalnie nigdy nie wymagają okazania przez cudzoziemca – czego wymaga miejscowe prawo - międzynarodowego lub tajskiego prawa jazdy kat. A (motocykl). Przedstawiona sytuacja rodzi dwojakie konsekwencje:

     

    - pierwsza to rzekome uszkodzenia pojazdu i konsekwentne żądanie przez wypożyczalnię wysokich odszkodowań od turysty przy jednoczesnej odmowie zwrotu paszportu (policja najczęściej odmawia interwencji w takich przypadkach tudzież, mimo braku podstawy prawnej, również konfiskuje paszport);

     

    - druga dotyczy ew. kolizji lub wypadku drogowego, kiedy to ubezpieczyciel ma prawo - i co do zasady z niego korzysta - do odmowy pokrycia kosztów leczenia (najczęściej bardzo wysokich) z uwagi na naruszenie prawa miejscowego (brak prawa jazdy). Nie bez znaczenia są tu tez statystki wskazujące, iż 70% wypadków śmiertelnych w Tajlandii następuje z udziałem pojazdów jednośladowych.         

     

    IV.   KLĘSKI ŻYWIOŁOWE

     

    W Tajlandii głównymi zagrożeniami są powodzie, susze, cyklony i fale tsunami. Na bezpieczeństwo i organizację pobytu turystów w najbardziej wpływają:

     

    Tsunami         

      

    Tsunami, tj. fala oceaniczna powodowana podwodnym trzęsieniem ziemi lub wybuchem wulkanu. W strefie brzegowej może ona osiągnąć wysokość kilkudziesięciu metrów. Ostatnia fala tsunami w Tajlandii, która uderzyła na południu kraju 26 grudnia 2004 r., pochłonęła ponad 8000 ofiar, choć nieoficjalnie mówi się o znacznie wyższej liczbie.

     

    Po tragicznych wydarzeniach, które w dużej mierze spowodowane były brakiem wiedzy nt. zjawiska i nieprzygotowaniem miejscowych służb do ewakuacji,  powołano instytucję odpowiedzialną za wczesne ostrzeganie, działania w trakcie trwania klęsk żywiołowych (w tym tsunami). jak też usuwanie ich skutków (Department of National Disaster Prevention and Mitigation - NDPM). Powstały lokalne biura NDPM, odpowiedzialne za plany oraz organizowanie ewakuacji. Na morzu umieszczono czujniki ruchu fal, umożliwiające wczesne alarmowanie i ostrzeganie ludności. Na terenach zagrożonych (plaże) w języku angielskim oznakowano kierunki ewakuacji.     

     

    Powodzie        

     

    Tajlandia jest krajem o klimacie tropikalnym, zatem monsuny w porze deszczowej są zjawiskiem naturalnym, podobnie jak powodzie będące następstwem ulewnych opadów. Niemniej jednak doświadczenia ostatnich lat wykazały, iż powodzie w znacznym stopniu przewyższają rozmiarami i skutkami te z przeszłości. Coraz częściej (vide doświadczenie z roku 2011) mają one charakter rozległy (niemal całość kraju) i destrukcyjny (zatopienie wielu aglomeracji, w tym stolicy, na wysokość nawet 4 metrów). Władze miejscowe podejmują czynności mające na celu udrożnienie systemu kanałów w miastach, jak również opracowują nowe plany drenażu poszczególnych terenów, z uwagi na zagrożenie organizacyjnego paraliżu poszczególnych miast, a także lotnisk.       

     

    V.   CHOROBY ZAKAŹNE

     

    Ze względu na klimat występuje w Tajlandii podwyższone ryzyko zachorowania na choroby tropikalne, głównie te przenoszone za pośrednictwem wektorów oraz przez żywność i wodę (salmonella, cholera, dur brzuszny, wirusowe zapalenie wątroby). Na podstawie aktualnych obserwacji medycznych można stwierdzić, że najwyższym wskaźnikiem zachorowania odznaczają nw. choroby:

     

     

    ŹRÓDŁO ZACHOROWANIA

    CHOROBA ZAKAŹNA

    SPOSOBY OCHRONY / UWAGI

    pożywienie / woda

    biegunka bakteryjna

     

    Źródłem wirusa jest skażona żywność. Należy zatem zachować podwyższone standardy higieny osobistej, wystrzegać się produktów spożywczych niewiadomego lub podejrzanego pochodzenia.   

     

    leptospiroza

     

    Źródłem wirusa są gryzonie. Głównym środkiem ochrony jest zatem zachowanie podstawowych zasad higieny osobistej i unikanie miejsc narażonych na obecność gryzoni (np. punktów gastronomicznych bez odpowiednich zabezpieczeń).

     

    żółtaczka (WZA, WZB)

     

    Podstawowym zagrożeniem jest żółtaczka pokarmowa (typ A). Wirus przenosi się głównie przez skażoną wodę i pokarm. Wskazane jest zaszczepienie się przed wyjazdem, jak również przestrzeganie podwyższonych norm higieny. 

     

    wektor (komar)

    denga (gorączka tropikalna)

     

    Nie istnieje szczepionka przeciwko gorączce tropikalnej. Nie praktykuje się też profilaktyki farmakologicznej, tzn. nie ma żadnego leku zapobiegawczego ani .zapewniającego kurację. Ochrona polega na stosowaniu dostępnych środków przeciw ukąszeniom owadów. Zagrożenie wirusem występuje na obszarze całego kraju, zwłaszcza na pograniczu z Kambodżą.

     

    malaria

     

    Nie istnieje szczepionka przeciwko malarii. Zaleca się stosowanie środków ochrony przed ukąszeniami komarów. Wszelkiego rodzaju leki przeciwmalaryczne powinny być dobrane przez lekarza specjalistę i przyjmowane zgodnie
    z zaleceniami, które muzą uwzględniać indywidualne ryzyko zarażenia, wynikające z trasy, terminu oraz charakteru podróży.

     

    Zagrożenie dotyczy głównie obszarów rolnych
    i zalesionych, np. pogranicza z Kambodżą, Laosem i Mjanmą. Odnotowano również kilka przypadków zachorowań na południu - w prowincjach Phang-nga i Phuket. Nie zaobserwowano zachorowań w dużych miastach i głównych ośrodkach turystycznych, takich jak Bangkok, Chiang Mai, Chiang Rai, Pattaya, Koh Samui, Koh Phangan.

     

    japońskie zapalenie mózgu

     

    Istnieje możliwość zaszczepienia się na wirusa. Podstawową formą ochrony jest stosowanie środków przeciw ukąszeniom komarów.

     

    choroby odzwierzęce

    wścieklizna

     

    Wirus przenoszony jest w przypadku kontaktu z chorym zwierzęciem (np. przez pogryzienie, oślinienie). W czasie pobytu bezwzględnie wskazane jest unikanie kontaktu z „bezpańskimi” psami i kotami, jak również innym zwierzętami.  

     

    H5N1 („ptasia grypa”)

     

    Wirus nie przenosi się między ludźmi. Główną formą ochrony przed zarażeniem jest zatem stosowanie podstawowych zasad higieny. Skuteczność opracowanych szczepionek nie jest w pełni potwierdzona, a ich dostępność jest  niewielka.  

     

    droga powietrzna i kropelkowa

    H1N1 („świńska grypa”)

     

    Wirus jest przenoszony drogą powietrzną i kropelkową między ludźmi, a także poprzez bezpośredni kontakt z chorą osobą lub zarażonym zwierzęciem. Należy przestrzegać podwyższonych norm higieny osobistej. Istnieje szczepionka przeciwko wirusowi, aczkolwiek skuteczność jej działania nie jest w pełni potwierdzona, a dostępność jest ograniczona. 

     

     

     

    VI. OSTRZEŻENIA DLA PODRÓŻNYCH  

     

    ODRADZA SIĘ PODRÓŻOWANIA    

     

    Preah Vihear (Khao Phra Vihaan)świątynia wybudowana przez Khmerów w latach 893–1200 i umieszczona na Liście Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO znajduje się w pobliżu granicy Kambodży z Tajlandią. Stanowi przedmiot wieloletniego sporu obu krajów o przynależność zabytku.    

     

    Ta Krabey (Ta Muan) kompleks świątyń usytuowany 153 km na zachód od świątyni Preah Vihear, gdzie również miały miejsca starcia wojsk Tajlandii i Kambodży. Wojska obu stron wycofały się w grudniu 2011 r. Samą świątynię Preah Vihear kontroluje Kambodża, ale wojska obu krajów stacjonują na całym terenie. . W 2008 r. dokonano wpisu świątyni na listę UNESCO, a spór zaostrzył się, powodując kilkukrotnie starcia między wojskami obu stron i śmierć wielu żołnierzy.

     

    ZALECA SIĘ REZYGNACJĘ Z PODRÓŻY

     

    Prowincje Yala, Pattani, Narathiwat i Songkhla – najdalej wysunięte na południe prowincje Tajlandii (granica Tajlandii z Malezją), gdzie od 2004 r. nieprzerwanie trwa konflikt o podłożu religijno-etnicznym. W ww. prowincjach obowiązuje stan wyjątkowy. Zamachy terrorystyczne (wybuchy bomb, porwania zakładników, zamachy z bronią etc.) mają miejsce niemal każdego dnia. W ciągu 8 lat konflikt pochłonął już niemal 5.000 ofiar śmiertelnych. Ataki maja charakter nie tylko masowy, ale również indywidualny (np. rabunek turysty w połączeniu z zabójstwem ofiary). 

              

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: