close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • TAJLANDIA

  • Informacje gospodarcze.

     

    Obroty handlowe pomiędzy Polską i Tajlandią utrzymują się na relatywnie wysokim poziomie. W 2008 r. po raz pierwszy przekroczyły wartość 1 miliarda USD i wyniosły  1,04 mld USD. Poziom ten poza 2009 rokiem utrzymywał się do 2014 roku włącznie. Spadek w 2015 r. do poziomu 873 mln USD jest pochodną niskiej dynamiki wzrostu gospodarki tajlandzkiej w ostatnich latach i spadającej konsumpcji towarów importowanych. Jednakże wg. danych tajskich obroty handlowe z Polską są zdecydowanie niższe – dwucyfrowe różnice procentowe. W tabeli poniżej zestawione zostały dane dotyczące bilansu handlowego obu krajów za ostanie trzy lata.

     

    W roku 2016 wg. danych tajskich odnotowano bardzo wysoki wzrost w eksporcie z Polski
    o około 41% w porównaniu z rokiem poprzednim i drobny spadek w imporcie z Tajlandia. Taka dynamika tłumaczona może być realizacją transakcji z roku poprzedniego i powolnym odbiciem się gospodarki tajskiej, a tym samym wzrostem konsumpcji w kraju (silny wzrost sprzedaży samochodów). Należy podkreślić, że jest to powrót do wartości z roku 2014, po którym odnotowano silne spadki, zarówno w imporcie jak i eksporcie (-30%) do Tajlandii.

     

    Nabywców szczególnie znajdują polskie wyroby przemysłu elektromaszynowego, chemikalia, produkty pochodzenia zwierzęcego i roślinnego (w tym żywność przetworzona) oraz akcesoria samochodowe.

     

    Udział polskiego eksportu w całości eksportu do Tajlandii stanowi mniej niż 0,2 %. 

     

    Obroty handlowe pomiędzy Tajlandią a Polską (w mln USD) wg. tajskiego ministerstwa handlu.

     

    Lata

    2014

    2015

    2016

    EKSPORT

    256,09

    181,18

    256,53

    IMPORT

    440,62

    388,82

    386,29

    OBROTY

    696,71

    570,00

    642,82

    SALDO

    -184,52

    -207,64

    -129,76

     

    Głównymi gałęziami polskiego eksportu do Tajlandii są urządzenia mechaniczne i elektryczne, produkty przemysłu chemicznego oraz towary pochodzenia zwierzęcego. Ponad połowę importu i prawie połowę obrotów dwustronnych stanowią urządzenia mechaniczne i elektryczne. Polska notuje wysoki deficyt w handlu dwustronnym.  Duża część handlu odbywa się za pośrednictwem krajów trzecich. Ze względu na dominację oligopoli w gospodarce tajskiej wejście i penetracja rynku jest niezwykle trudna i wymaga dobrej znajomości rynku jak również jego struktury i łańcucha wartości dodanej. Wymaga to dużego zaangażowania po stronie promocji: udział w targach, organizacja wydarzeń, udział w misjach biznesowych, jak również środków na inwestycje w rynek – szczególnie długi czas na znalezienie partnera i jego wsparcie w sprzedaży produktów lub usług. Specyfika rynku nie pozwala na nawiązanie relacji handlowych przez internet czy telefon (wysokie ryzyko oszustwa), stąd potrzeba wizyty w kraju, co zdecydowania podwyższa koszty wejścia na rynek. Wysoki deficyt w relacjach handlowych wynika również z braku mechanizmów wsparcia dla polskich przedsiębiorstw dedykowanych na rynek tajski, a polskie firmy są za biedne na udźwigniecie kosztów związanych z wejściem i rozpoznaniem rynku. Sytuacja ta jest też wynikiem małego doświadczenia firm polskich w handlu międzynarodowym, szczególnie w tym regionie Azji i prób powielania transakcji i działań jakie firmy te prowadzą na rynkach UE czy obszaru byłego związku radzieckiego. Kolejnym elementem wpływającym na deficyt w wymianie handlowej pomiędzy Polską a Tajlandią są bariery w dostępie do rynku i wysokie cła importowe na produkty z UE. Import wielu produktów do Tajlandii wymaga uzyskania różnego rodzaju zezwoleń i licencji, które władze tajskie wydają na podstawie zaświadczeń i certyfikatów wystawionych w kraju pochodzenia.


    W większości przypadków prawo importu mają tylko firmy zarejestrowane w Tajlandii, zaś procedury dopuszczenia do rynku np.: świeżego mięsa i owoców trwają latami. Najpoważniejsze bariery wejścia istotne dla produktów z Polski dotyczą sektorów takich jak: przemysł samochodowy, żywność i napoje, farmaceutyki i ochrona zdrowia, technologie informatyczne i telekomunikacyjne, rynek ubezpieczeń, transport i logistyka.

     

    Relacje handlowe w 2017 roku.

     

    Wymiana handlowa pomiędzy Polską a Tajlandią w 2017 roku osiągnęła wartość 1 mld 120 mln USD z ponad 3 krotnie wyższym importem z Tajlandii. Charakter bilateralnej wymiany handlowej ma bardziej zróżnicowana formę z przewagą wyrobów przemysłu elektromaszynowego i chemicznego. Świadczy to, o tym że współpraca handlowa Polski z Tajlandią stanowi bardziej element łańcucha globalnej wymiany niż dwustronnych relacji gospodarczych. Polskie inwestycje w Tajlandii stanowią głównie aktywność jednej firmy Merkator Medical, która obecnie prowadzi inwestycję o wartości 120 mln PLN. Zdecydowanie większą aktywność podejmują podmioty tajskie, które inwestują w Polsce w różne branże od przetwórstwa rybnego, produkcji PET po branże hotelarsko-usługową. Tajscy inwestorzy zainteresowani są jednak przejęciami istniejących podmiotów gospodarczych, o czym świadczą transakcje przejęcia w 2016 roku zakładów Super Drob przez CPF, czy właściciela sieci hoteli Andel’s przez U-city. Dużym sukcesem w bilateralnej współpracy było zawarcie kontraktu Mennicy Polskiej z Ministerstwem Finansów TH o wartości 131 mln na produkcję i dostawę do Tajlandii 149 tys. złotych medali. Polskie firmy zaczęły również poszukiwać potencjału w sektorze IT (otwarcie biura Comarch we wrześniu 2017 roku). Główną przeszkoda pozostaje nadal wysoka koncentracja krajowego systemu gospodarczego z bardzo ograniczoną liczbą jej uczestników, dot. to grup biznesowych funkcjonujących w ramach klanów rodzinnych. Dochodzą do tego uciążliwe i długie w implementacji procedury importowe, mające bardziej charakter NTB niż posiadające swoje uzasadnienie proceduralne.

     

     

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: